Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish

Boleń (Rap)

07. 03. 29
Wpis dodał: Kulashaker
Odsłony: 5452
Nazwa polska: Boleń (Rap)
Nazwa łacińska: Aspius aspius
Rodzina: karpiowate, Cyprinidae
 
bolen
 
Wygląd: wydłużone, nieco bocznie spłaszczone ciało o spiczastej głowie. Oczy małe. Szeroki, końcowy otwór gębowy; trochę dłuższa żuchwa z trójkątną wypukłością, która przy zamknięciu pyska wchodzi w zagłębienie szczęki górnej. Małe łuski koliste, 65-74 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 11, odbytowa z 15-17 promieniami; dolna krawędź płetwy odbytowej sierpowato wcięta. Zęby gardłowe dwuszeregowe 3.5-5.3. Ubarwienie: grzbiet oliwkowozielony niebieskawo lśniący, boki jaśniejsze z żółtym połyskiem, brzuch srebrzystobiały. Płetwy brzuszne, piersiowe i odbytowa czerwonawe. Długość: 50-75 cm (masa ciała 2-4 kg), do 120 cm (do 12 kg).
Występowanie: podgatunek nominotypowy A. a. aspius występuje w środk. i wsch. Europie po Ural i Morze Kaspijskie; żyje również w pd. Skandynawii. W pd. części Morza Kaspijskiego żyje wędrowny podgatunek bolenia b. południowokaspijski (A. a. taeniatus).
Środowisko: w większych rzekach o dobrze natlenionej wodzie, jeziorach i wysłodzonych wodach zatok morskich.
Tryb życia: młode bolenie żyją w niewielkich stadkach w pobliżu brzegów; wraz z wiekiem stają się samotnikami, trzymającymi się środkowych partii rzek.
Rozród: tarto od kwietnia do maja. Składanie ikry odbywa się na kamienistych miejscach o bystrym prądzie; samice o masie ciała 2-3 kg składają od 80 000 do 1 000 000 jaj przyklejających się do ziaren żwiru.
Pokarm: Boleń jest drapieżnikiem polującym na ryby, żaby, ptaki wodne i niewielkie ssaki.
Gdzie łowimy: Większe nizinne rzeki krainy brzany i leszcza oraz zbiornki zaporowe. Spotykany także w przybrzeżnyh wodach morkich. Trzyma się na ogół miejsc o dnie twardym, najchętniej na styku wód o różnym charakterze: granice nurtu i spokojnej wody, okolice dopływów, jazów, połączeń ze starorzeczami. W porach zimnych przy dnie, gdzie przebywa drobnica, w cieplłych - przenosi się za nią do warstw wyższych. Polując wyskakuje na powierzchnię z ogromnym hałasem co pozwala bez trudu ustalić jego stanowiska. W czasie tych gonitw zapędza się czasem aż na przbrzeżne płycizny
Kiedy łowimy: Od marca do paździenika. Krótkotrwałą zwiększoną aktywność wykazuje po tarle, przypadającym na kwiecień. Latem w słoneczne dni niezbyt liczne stada krążą przy powierzchni, przy czym poszczególne osobniki trzymają się na ogół jednego, ustalonego toru. Najlepszy sezon boleniowy przypada na wrzesień i październik.
Na co łowimy: Żywe i martwe rybki, najlepiej ukleje, ale także słonecznice, kiełbie, krąpie, uklejopodobne błystki wahadłowe oraz wirowe, woblery; streamery, białe lub szare piórka, w miarę potrzeby obciążone; większe sztuczne muszki; żywe owady, przede wszystkim o jasnych barwach
Jak łowimy: Nieobciążoną żywą ukleję można puścić z nurtem bez spławika, stale utrzymując nieznaczne napięcie żyłki. Jeśli ze spławikiem, to najlepiej by był nim przedmiot pojawiający się na wodzie w sposób naturalny: kora, drewienko, piórko. Używa się też wiklinowych wianków. Dla uśpienia nadzwyczajnej ostrożności bolenia dobrze jest najpierw przyzwyczaić go do tego widoku, puszczając na wodę co jakiś czas samą gałązkę lub korę. Oblepiając zaimprowizowany spławik ciastem można dodatkowo ściągnąć w jego pobliże stadko uklejek, za którym najczęściej nadciągnie bezzębny drapieżnik. Martwą rybkę jak i błystki czy streamery (piórka) trzeba prowadzić płytko, do jednego metra pod powierzchnią. Dobrze jest zarzucać powyżej stanowiska ryby i pozwolić przynęcie swobodnie spłynąć, a następnie ściągać pod prąd. Sztuczna muszka sucha lub mokra, zależnie od sposobu żerowania boleni. Żywe owady metodą dotykową pod nawisami krzaków, albo na popychanej wiatrem pływającej żyłce - jeśli dalej od brzegu. Późną jesienią bolenia łowi się na przystawki, jak pozostałe drapieżniki.
  

Partnerzy

http://moczykije.pl/85-katalog-ryb/64-bole-rap.html
Do góry