Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish

Certa

07. 03. 29
Wpis dodał: Kulashaker
Odsłony: 4435
Nazwa polska: Certa
Nazwa łacińska: Vimba vimba
Rodzina: karpiowate, Cyprinidae
 
certa
 
Wygląd: wydłużone, bocznie spłaszczone ciało o nosowato wyciągniętym, mięsistym pysku z dolnym, podkowiasto wygiętym otworem gębowym. Wzdłuż linii bocznej 53-61 łusek. Płetwa grzbietowa z 11, odbytowa z 20-25 promieniami. Zęby gardłowe jednoszeregowe, 5-5. Ubarwienie: grzbiet ciemny, szary do niebieskawego, boki jaśniejsze, srebrzyste, brzuch białawy. Samiec w szacie godowej: głowa i wierzch ciała (do linii bocznej) czarne, z aksamitnym połyskiem, strona brzuszna pomarańczowa do czerwonej, pojawia się ponadto wysypka perłowa. Płetwy parzyste i odbytowa pomarańczowoczerwone, grzbietowa i ogonowa czarne. Długość: 20-35, maks. 50 cm.
Występowanie: pięć podgatunków certy zasiedla zlewiska mórz Północnego i Bałtyckiego, Czarnego, Azowskiego i Kaspijskiego.
Środowisko: powoli płynące rzeki o dnie piaszczystym lub mulistym, niektóre obfitujące w pokarm nizinne jeziora, zbiorniki zaporowe i słonawe, przybrzeżne wody morskie.
Tryb życia: płochliwa, stadna ryba, latem przebywająca zwykle na przybrzeżnych płyciznach. Wędrowna, anadromiczna.
Rozród: certy żyjące w morzach i jeziorach trą się w górnych biegach wpadających do nich rzek. Wędrówkę rozpoczynają zwykle we wrześniu, aby przystąpić do tarła pomiędzy majem a lipcem.
Pokarm: małe bezkręgowce denne.
Gatunki pokrewne: certa jeziorowa (Vimba elongata) żyje w jeziorach Bawarii i Górnej Austrii, a certa bałkańska' (Vimba melanops) w północnych dopływach Morza Egejskiego.
Gdzie łowimy: Naturalnym miejscem występowania certy są przybrzeżne, wysłodzone wody morskie. Na tarło udaje się w górę rzek. Wskutek ich poprzegradzania i miejscowego zanieczyszczenia trasy wędrówek zostały poprzecinane. Spowodowało to wytworzenie się stad osiadłych, wędrujących na tarło tylko tak wysoko, jak warunki pozwalają. Jedna z takich populacji żyje w Zalewie Rożnowskim; tarło odbywa w górnych biegach Dunajca i Popradu. Ogólnie wybiera rzeki bystre, zwłaszcza zaś odcinki o dnie twardym, także kamienistym. W porach chłodnych trzyma się wody głębszej, w lecie pojawia się również w płyciznach.
Kiedy łowimy: Żeruje cały rok. Sezon najlepszy przypada na przełom lata i jesieni, po czym — w październiku i listopadzie — następuje okres najsłabszych brań. Dzienny rytm aktywności jest różny w różnych wodach, ale w każdej powtarza się z dużą regularnością.
Na co łowimy: Czerwone robaczki, kawałki rosówek, białe robaczki, ochotki, inne larwy wodne, ciasta, kasze, ziarna, bułka, białko z jajek na twardo, ziemniaki, glony.
Jak łowimy: Przepływanka z prowadzeniem przynęty po dnie lub tuż nad nim, późną jesienią także przystawki. Zacinać trzeba natychmiast, nawet jeśli zachodzi podejrzenie, że sygnał pochodzi od trącenia przeszkody dennej.
  

Partnerzy

http://moczykije.pl/85-katalog-ryb/66-certa.html
Do góry