Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish

Sandacz

07. 03. 29
Wpis dodał: Kulashaker
Odsłony: 6190
Nazwa polska: Sandacz
Nazwa łacińska: Stizostedion lucioperca
Rodzina: okoniowate, Percidae
 
sandacz
 
Wygląd: wydłużone, szczupakowate ciało o długim, spiczastym pysku z szerokim, końcowym otworem gębowym. W szczękach obok drobnych zębów duże, chwytne "kły". Pokrywa skrzelowa z niewielkim kolcem, kość przedpokrywowa ząbkowana, naga lub tylko u góry pokryta luskami. Drobne łuski grzebykowate, 80-97 wzdłuż linii bocznej. Dwie oddzielone od siebie, zbliżonej długości płetwy grzbietowe: 1. z 13-15 twardymi, ciernistymi 2. z [1]2-3 cierniami i 19-23 miękkimi promieniami; płetwa odbytowa z 2-3 twardymi, ciernistymi i 11-14 miękkimi promieniami. Ubarwienie: grzbiet ciemny, zielonkawy lub szary. boki jaśniejsze, u młodych sandaczy z 8-10 ciemnymi pręgami (u starszych zwykle rozmytymi), brzuch białawy. Płetwy grzbietowe z rzędami ciemnych punktów; płetwa ogonowa z małymi, czarnymi punktami. Długość: 40-70 cm (masa ciała do 4 kg), do 130 cm ( 8-12 kg).
Występowanie: środk. i wsch. Europa; wskutek sztucznego wsiedlania spotykany również w zach. Europie. W Polsce występuje na obszarze całego kraju oraz w zalewach Wiślanym i Szczecińskim, w przybrzeżnym pasie Zatoki Pomorskiej i na Lawicy Odrzańskiej.
Środowisko: większe rzeki i dolne odcinki ich dopływów, zalewy, jeziora i zbiorniki zaporowe, szczególnie cieplejsze i o twardym dnie.
Tryb życia i pokarm: sandacz jest samotnikiem, polującym na małe ryby w otwartej toni wodnej.
Rozród: tarło od końca kwietnia do czerwca: jaja przyklejają się pojedynczo do korzeni podwodnych i zatopionych gałęzi. Złoża pilnuje samiec. Wyląg następuje po tygodniu.
Gdzie łowimy: Wody niezbyt szybko płynące lub stojące, o mętnej lecz dobrze natlenionej wodzie, dnie twardym, najlepiej piaszczysto-żwirowym. Typowymi łowiskami sandaczowymi są nizinne zbiorniki zaporowe przez pierwszych kilkanaście do kilkudziesięciu lat od powstania, z wyjątkiem krótkotrwałego okresu początkowego, kiedy to zazwyczaj przeżywają stadium wybitnie szczupakowe. Za dnia przy dnie, zwłaszcza w okolicach zagłębień i przeszkód, w nocy bliżej powierzchni. W zbiornikach zaporowych; nad starym korytem.
Kiedy łowimy: Od początku lata do jesieni, najlepiej od sierpnia do października. Bierze także czasami spod lodu.
Na co łowimy: Małe (do 10 cm) rybki żywe lub martwe, fileciki, woblery, błystki obrotowe, streamery; szczególnie skuteczną przynętą są skoczki (twistery).
Jak łowimy: Podstawową zasadą jest ostrożność. Stąd wyższość metod odległościowych. Przy łowieniu z łodzi trzeba się szczególnie wystrzegać wszelkich stuków; najlepiej dno wyłożyć gumą. Metody zarówno spławikowe jak i przystawki. Trzeba pozwolić biorącej rybie wysnuć pewną ilość żyłki; zacinać dopiero kiedy zaczyna uciekać szybciej. Spinningowanie przy dnie lub w toni.
  

Partnerzy

http://moczykije.pl/85-katalog-ryb/79-sandacz.html
Do góry