Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish

Sielawa

07. 03. 29
Wpis dodał: Kulashaker
Odsłony: 4575
Nazwa polska: Sielawa
Nazwa łacińska: Coregonus albula
Rodzina: siejowate, Coregoninae
 
sielawa
 
Wygląd: wysmukłe, śledziowate ciało o stosunkowo małej, stożkowatej głowie i zaostrzonym pysku. Łuski większe niż u przedstawicieli rodziny łososiowatych. Linia boczna pełna. Mała płetwa tłuszczowa. Duże oczy. Niewielki, skierowany ukośnie ku górze otwór gębowy; żuchwa nieco wystająca. Na 1. łuku skrzelowym 35--52 długie, gęsto ustawione wyrostki filtracyjne. Ubarwienie: grzbiet ciemny z niebieskawym lub zielonkawym połyskiem; boki i brzuch srebrzyste. Płetwy parzyste i płetwa odbytowa jasne, pozostałe płetwy szare. Dlugość: 10-30, maksymalnie 45 cm (Jezioro Ladoga).
Występowanie: Anglia, Szkocja, pd.-wsch. Norwegia, zlewisko Morza Bałtyckiego do pn: -zach. Rosji (dorzecze górnej Wołgi). Wsiedlona również m.in. do jeziora Waginger (Bawaria), do wód Francji i południowej Rosji.
Środowisko i tryb życia: sielawa przebywa w stadach w strefie otwartej toni wodnej (pelagialu) głębokich jezior o czystej, chłodnej i dobrze natlenionej wodzie i tylko podczas tarła odwiedza płytkie przybrzeżne wody o dnie piaszczystym lub żwirowatym.
Rozród: trze się od września do grudnia. Samica, zależnie od jej rozmiarów, składa 1700-4800 jaj, które osiadają na dnie lub na podwodnych roślinach. Rozwój zarodkowy trwa 110-120 dni. Sielawy dojrzewają płciowo pod koniec 2. roku życia.
Pokarm: planktonowe skorupiaki.
Gatunek pokrewny: w niektórych jeziorach szwedzkich oraz w pn. Rosji żyje sielawa północna* (C. baunt).
  

Partnerzy

http://moczykije.pl/85-katalog-ryb/81-sielawa.html
Do góry