Polish Czech English French German Italian Portuguese Russian Spanish Turkish

Głowacica

07. 03. 29
Wpis dodał: Kulashaker
Odsłony: 4735
Nazwa polska: Głowacica
Nazwa łacińska: Hucho hucho
Rodzina: łososiowate, Salmonidae
 
glowacica
 
Wygląd: wrzecionowate, silnie wydłużone ciało. Duża płetwa tłuszczowa. Bardzo drobne łuski, 180-220 Głowacica wzdłuż linii bocznej, 23-27 pomiędzy płetwą tłuszczową a linią boczną. Długa, grzbietobrzusznie spłaszczona głowa z głęlmko wcięiym otworem gębowym. Na 1. łuku skrzelowym 16 wyrostków filtracyjnych. Uzębienie lemiesza: blaszka z 4-8 mocnymi, hakowatymi zębami tworzącymi jeden prosty, poprzeczny szereg, trzon bezzębny. Ubarwienie: grzbiet brązowawo- lub zielonkawoszary, boki jaśniejsze, podczas tarła z miedzianoczerwonym połyskiem, brzuch białawy. Na bokach liczne, nieregularnie rozmieszczone, ciemne plamy. Dlugość: 60-120, maksymalnie 150 do 200 cm.
Występowanie: dawniej tylko w dorzeczu środkowego i dolnego Dunaju; obecnie zaaklimatyzowana również w dorzeczu Renu i Rodanu; w Polsce w Czarnej Orawie (występowanie naturalne) oraz w Popradzie i Dunajcu (wsiedlona).
Środowisko: zimne, dobrze natlenione, szybko płynące wody o kamienistym dnie.
Tryb życia: żyjąca pojedynczo ryba osiadła, o silnie wyrażonym terytorializmie.
Rozród: w okresie godowym, w marcu i kwietniu odbywa niedalekie wędrówki w górę rzeki. Samica w niezbyt głębokim miejscu o silnym prądzie i żwirowatym dnie wykonuje płytkie zaglębienie, do którego składa ikrę średnicy ok. 5 mm (mniej więcej 1000 jaj na 1 kg masy ciała samicy). Rozwój zarodkowy przy temperaturze wody 8-10'C trwa średnio 35 dni. Dojrzatość plciową głowacice osiągają po 3-4 latach życia.
Pokarm: różne gatunki ryb.
Gdzie łowimy: Jako gatunek dorzecza Dunaju w sposób naturalny występuje tylko w Czarnej Orawie i jej dopływach, ale bardzo nielicznie. Główne jej populacje żyją w Dunajcu i Popradzie, dokąd została wsiedlona sztucznie. Najchętniej trzyma się miejsc głębszych, gdzie wartki nurt graniczy ze spokojniejszymi rozlewiskami.
Kiedy łowimy: Najlepszym czasem na głowacicę jest przełom jesieni i zimy, aż do końca stycznia; przez cały dzień, ale najlepiej tuż po świcie i przed zmrokiem.
Na co łowimy: Woblery, błystki wahadłowe silnie wygięte (typu Nerka albo Klamka); w dolnych biegach rzek, nie zaliczonych do krainy ryb łososiowatych i lipienia, także martwe rybki, zwłaszcza głowacze.
Jak łowimy: Spinningowanie sprzętem bardzo mocnym. Kotwiczka musi być mocna i bardzo ostra, by wbić się w kościste szczęki ryby. Jej łowienie stanowi przedmiot szczególnej specjalizacji.

  

Partnerzy

http://moczykije.pl/85-katalog-ryb/87-gowacica.html
Do góry